De totale zonsverduistering van 11 juli 2010 lijkt zijn best te doen om niet gezien te worden. Het pad van deze zonsverduistering ligt vrijwel volledig over de Stille Oceaan, en passeert net ten zuiden van Tahiti. Slechts het kleine eiland Mangaia, een aantal atollen in Polynesië en het Paaseiland liggen in de totaliteitszone. De maximale duur is 5m20s. De verduistering eindigt tegen zonsondergang in dunbevolkte gebieden van Chili en Argentinië.

Het pad kan gedownload in Google Earth formaat. Sla het bestand op met een *.kml extensie.

Wij zijn van plan deze zonsverduistering te bekijken vanaf het strand op het atol Tatakoto, iets ten zuiden van de centrale lijn van de verduistering, en zo'n 1200 km ten oosten van Tahiti. Om er te komen vliegen we van Amsterdam via Los Angeles naar Papeete op Tahiti. Vanaf Tahiti heeft ons gezelschap een vliegtuig naar Tatakoto gechartered. We blijven 3 dagen en 2 nachten op het atol, waar maar een paar honderd mensen wonen. Er zijn geen hotels, dus we zullen in tenten slapen. Na afloop brengen we nog een aantal dagen door in luxe resorthotels op de paradijselijke eilanden Tahiti en Moorea.

De totaliteit op Tatakoto bedraagt 4m35s, en vindt plaats rond 8:45 lokale tijd, met de zon 36° boven de horizon.

Na Tatakoto is beleeft de verduistering zijn maximale duur: 5m20s. Omdat dit midden op de oceaan is, zulllen weinig of geen mensen dit zien. De schaduw van de maan raakt pas anderhalf uur later, 3200 km verder, weer land: Paaseiland. Hier duurt de totaliteit inmiddels minder dan 4m50s. De 'grootste' stad in de verduisteringszone is El Calafate (8000 inwoners) in Argentinie waar de zon totaal verduisterd ondergaat.

De atollen Hikuere, Hao en Tatakoto hebben statistisch gezien de beste kansen op goed weer.


Tijdens de verduistering staat de zon in het sterrenbeeld Tweelingenen. De planeten Mercurius en Venus staan rechtonder de zon/maan combinatie.

Bronnen: Eclipspad door Fred Espenak, NASA GSFC en weerstatistieken door Jay Anderson